Bł. ks. Ludwik Mroczek SDB urodził się 11 sierpnia 1905 roku w Kętach. Po śmierci ojca trafił pod opiekę salezjanów w Oświęcimiu, gdzie dojrzewało jego powołanie zakonne i kapłańskie. Pierwszą profesję zakonną złożył 7 sierpnia 1922 roku w Kleczy Dolnej. Studia filozoficzne odbył w Krakowie, a w latach 1928–1933 formował się i studiował teologię w Wyższym Seminarium Duchownym w Przemyślu. Święcenia kapłańskie przyjął 29 czerwca 1933 roku w Przemyślu z rąk bp. Franciszka Bardy.
Po święceniach z oddaniem pracował jako wychowawca i duszpasterz młodzieży w dziełach salezjańskich, m.in. w Przemyślu, Lwowie, Oświęcimiu i Skawie. Szczególnie bliska była mu praca z młodymi, ministrantami oraz sierotami. Miał żywy i zdecydowany charakter, nie brakowało mu temperamentu i uporu, jednak te cechy podporządkowywał gorliwej służbie Bogu i ludziom. Wyróżniała go wielka ofiarność wobec młodzieży oraz pragnienie życia prostego, pokornego i całkowicie oddanego powołaniu.
22 maja 1941 roku został aresztowany przez gestapo podczas sprawowania Mszy Świętej w seminaryjnej kaplicy na krakowskiej Łosiówce. Po pobycie w więzieniu przy ul. Montelupich w Krakowie został wywieziony do niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego Auschwitz, gdzie otrzymał numer 17340. Także w obozie pozostał wierny kapłańskiej posłudze: potajemnie spowiadał, umacniał współwięźniów i pomagał im pojednać się z Bogiem. W cierpieniu zachował wiarę, pogodę ducha i głębokie zaufanie Panu.
Zmarł 5 stycznia 1942 roku w KL Auschwitz, mając 36 lat. Ks. Ludwik Mroczek został beatyfikowany 6 czerwca 2026 roku w Sanktuarium św. Jana Pawła II na krakowskich Białych Morzach wraz z grupą dziewięciu salezjanów męczenników II wojny światowej.
